Posted July 3, 2010 at 9:23 PM. by Rajesh Da Scorp in world cinema

Turtles can fly (2004) – Kurdish

இத்தனை நாட்கள் திரைப்படங்கள் குறித்து எழுதியதில், இரானியப்படங்கள் குறித்து எதுவும் எழுதவில்லை. இரானியப்படங்களில், பல அருமையான படங்கள் உண்டு என்பது நம் அனைவருக்குமே தெரியும். அப்படிப்பட்ட ஒரு படத்தைப் பற்றித்தான் இந்தப் பதிவு.

அமெரிக்க, இராக் யுத்தம் நடப்பதற்குச் சில வாரங்கள் முன். இராக் – துருக்கி நாடுகளின் எல்லை. அங்குள்ள ஒரு அகதிகள் முகாம். இராக்கியப் பகுதியில் அமைந்திருக்கும் இந்த முகாமில், ‘ஸாடலைட்’ என்ற பதிமூன்று வயதுச் சிறுவன் தான் பிஸ்தா. அவன் இல்லையெனில், அந்த முகாமில் பல வேலைகள் நடக்காது. அப்படி ஒரு முக்கியப் புள்ளி அவன். முகாமின் குழந்தைகள் அத்தனைபேருக்கும் அவன் தான் தலைவன்.

இந்த முகாமில் உள்ள குழந்தைகளின் வேலை, அந்தப் பகுதியில் உள்ள கண்ணிவெடிகளை அகற்றி, அவற்றை வெளியே விற்பது. இந்த வேலையின் ஆபத்து காரணமாக, அந்தக் குழந்தைகளில் பெரும்பாலோருக்குக் கைகளோ கால்களோ இல்லை. இருந்தாலும், பணத்துக்கும் வயிற்றுப்பாட்டுக்காகவும் இந்தக் கண்ணிவெடிகளை அகற்றும் வேலையை மனமுவந்து செய்கிறார்கள். ஸாடலைட்டின் வேலை, இவர்களை ஒருங்கிணைத்து, வேலைக்கு அனுப்பி, அந்தக் கண்ணிவெடிகளை விற்றுத் தருவது.

அந்த முகாமிலேயே, இரண்டு கைகளையும் கண்ணிவெடிகளால் இழந்த மற்றொரு சிறுவன், ’ஹெங்கோவ்’. அவனுக்கும் ஸாடலைட்டின் வயதே இருக்கும். அவனது தங்கை, ’ஆக்ரின்’. அவளிடம் வளர்கிறது ஒரு மிகச்சிறு குழந்தை.

ஓர்நாள், ஸாடலைட்டைச் சந்திக்கும் ஆள் ஒருவன், பல வருடங்களாகவே, அமானுஷ்ய சக்தி படைத்த, எதிர்கால நிகழ்ச்சிகளை உரைக்கும் தன்மையுடைய ஒரு சிறுவனைத் தேடிவருவதாகவும், அவனைப்பற்றி ஏதாவது தகவல் இவனுக்குத் தெரியுமா என்றும் கேட்கிறான். ஆனால், ஸாடலைட்டுக்கு எந்தத் தகவலும் தெரிவதில்லை.

இப்படி இருக்கையில், ஸாடலைட்டின் கீழ் உள்ள குழந்தைகள் வேலை செய்துகொண்டிருக்கும் ஓர் பகுதியில், சில சிறுவர்களை, ஹெங்கோவ் வேறு இடத்திற்குச் செல்லச் சொன்ன விஷயம் ஸாடலைட்டுக்குத் தெரிய வருகிறது. கோபமடையும் ஸாடலைட், ஹேங்கோவிடம் சென்று அவனைத் திட்ட, தனது தலையால் ஸாடலைட்டை இடித்து வீழ்த்துகிறான் ஹெங்கோவ். அங்கிருந்து தனது தங்கையையும் அந்தக் குழந்தையையும் அழைத்துக்கொண்டு சென்றும் விடுகிறான்.

ஸாடலைட்டுக்கு, ஹெங்கோவின் தங்கை ஆக்ரின் மேல் ஒரு அன்பு சுரக்கிறது. ஆனால் அவளோ, ஒருவரிடமும் பேசுவதில்லை.

சில நாட்கள் கழித்து, ஸாடலைட்டின் வலது கையான ’பேஷோவ்’ என்ற, ஒரு காலை இழந்த சிறுவன், இவனிடம் ஓடி வந்து, முகாமின் ஓரிடத்தில், லாரிகளில் கண்ணிவெடிகளை ஏற்றிக்கொண்டிருக்கும் இடத்தில், ஏதோ நடக்கப்போகிறது என்று ஹெங்கோவ் தனது தங்கையிடம் சொன்னதைக் கேட்டதாகச் சொல்கிறான். இதைக் கேட்டவுடன், தனக்குக்கீழ் இருக்கும் குழந்தைகளை, அந்த லாரியில் இருந்து இறங்கச்சொல்லிவிடுகிறான் ஸாடலைட். சிறிது நேரத்திலேயே, அந்த லாரியில் ஒரு கண்ணிவெடி வெடித்து, பலத்த சேதம் விளைகிறது.

ஹெங்கோவ் தான் அந்த அமானுஷ்ய சக்தி கொண்ட சிறுவன் என்று ஸாடலைட்டுக்குச் சந்தேகமில்லாமல் தெரிந்து விடுகிறது. இதனால், ஹெங்கோவிடம் சென்று பேச முயல்கிறான். ஆனால், ஹெங்கோவ் இவனிடம் எதுவும் பேசுவதில்லை.

ஒரு நாள், ஆக்ரின், தண்ணீர் எடுத்துக்கொண்டு வரும்வழியில் அவளை வழிமறித்து, அவளுக்காகத் தானே தண்ணீரையும் கஷ்டப்பட்டு எடுத்துக்கொண்டு வந்து தருகிறான் ஸாடலைட். இருவரும் பேசிக்கொண்டே வரும் வழியில், ஒரு குளத்தைக் கடக்கிறார்கள் . அந்தக் குளத்தினுள், சென்ற வருடத்தில் மூன்று குழந்தைகள் மூழ்கி இறந்ததாகச் சொல்லும் ஸாடலைட், அந்தக் குளம் மிகவும் ஆழமானது என்றும் சொல்கிறான். அந்தக் குளத்தின் அடியில் அழகான சிவப்பு நிற மீன்கள் நிறைய உண்டு என்றும், ஆக்ரின் விரும்பினால், அவைகளைக் கொண்டு வந்து தருவதாகவும் சொல்லி, குளத்தினுள் குதித்தும் விடுகிறான். ஆனால், ஆக்ரின், தண்ணீரை எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து சென்று விடுகிறாள்.

ஆக்ரினுக்கும், அவளது அண்ணன் ஹெங்கோவுக்கும், பல முறை வாக்குவாதம் நிகழ்கிறது. அக்குழந்தையை ஆக்ரினுக்குத் துளியும் பிடிப்பதில்லை. ஆனால், ஹெங்கோவ், அக்குழந்தையை அவர்கள் தான் பராமரிக்க வேண்டும் என்று ஆணித்தரமாகச் சொல்லி விடுகிறான்.

ஆக்ரின், மண்ணெண்ணையைத் தனது உடலில் ஊற்றிக்கொண்டு, ஒரு நாள் தீ வைத்துக்கொள்ள முயல்கிறாள். ஆனால், கடைசி நொடியில், அக்குழந்தையின் நினைவு மேலிட,, அந்த முயற்சியைக் கைவிடுகிறாள்.

இவர்களுக்கு உதவி செய்ய விரும்பும் ஸாடலைட், ஹெங்கோவைத் தனது சைக்கிளில் ஏற்றிக்கொண்டு ஒருமுறை பயணிக்கையில், ஹெங்கோவின் மனதில், போரைப்பற்றிய காட்சிகள் ஓடுகின்றன. இதனை அவன் ஸாடலைட்டிடம் சொல்கிறான். உடனேயே முகாம் மக்களிடம் ஓடிச்சென்று, தொலைக்காட்சியில் போர் அறிவிப்பு வந்ததைத் தான் கண்டதாகவும், என்வே அனைவரும் முகாமை விட்டு, மலையுச்சிக்குப் பாதுகாப்பாகச் சென்று விடவேண்டும் என்றும் அறிவிக்கிறான் ஸாடலைட். மக்கள் மலையுச்சிக்கு ஏறிய சில நிமிடங்களில், அமெரிக்க – இராக் யுத்தம் தொடங்குகிறது.

தன்னிடம் இருக்கும் குழந்தையை, ஒரு மரத்தில் பிணைத்து வைத்துவிட்டு அங்கிருந்து அகலும் ஆக்ரினின் மனதில், பழைய நிகழ்வுகள் அலைமோதுகின்றன. துருக்கிப் படை வீரர்கள் பல பேரால் வன்கலவி செய்யப்பட்ட சிறுமி ஆக்ரினுக்குப் பிறந்த குழந்தையே அது என்று நாம் அறிந்து கொள்கிறோம்.

தனது தாய் தன்னைப் பிணைத்த இடத்திலிருந்து மெல்ல தட்டுத்தடுமாறி நடந்துவரும் ஆக்ரினின் குழந்தை, ஒரு கண்ணிவெடியின் மேல் காலை வைத்துவிட்டது என்ற செய்தி, ஸாடலைட்டுக்குத் தெரியவருகிறது. அங்கு ஓடும் ஸாடலைட், அக்குழந்தையை மெல்ல மெல்ல அசையாமல் நிற்கும்படிச் சொல்லி, அதனைக் காப்பாற்றப்போகும் வேலையில், கண்ணிவெடி வெடிக்கிறது.

தனது கால் சிதைந்த நிலையில், தனது இருப்பிடத்தில் கிடத்தப்படுகிறான் ஸாடலைட். ஆனால், குழந்தைக்கு ஒன்றும் நேர்வதில்லை. அது ஹெங்கோவிடம் பத்திரமாக ஒப்புவிக்கப்படுகிறது.

மறுநாள், யுத்தம் முடிந்து அமெரிக்கப்படையினர் இராக்கில் பிரவேசிக்கிறார்கள். அன்று காலை, ஆக்ரினின் குழந்தை, ஒரு குளத்தின் ஆழத்தில், தனது காலில் ஒரு பெரிய கல் பிணைக்கப்பட்டு இறந்து கிடப்பதாக, ஹெங்கோவ் கனவு காண்கிறான். திடுக்கிட்டு எழும் ஹெங்கோவ், அந்தக் குளத்துக்கு ஓடுகிறான். அந்தக் குளத்தின் கரையில் அழுதுகொண்டு அமர்ந்திருக்கும் ஸாடலைட்டைக் கண்டு, குளத்தினுள் குதித்துவிடுகிறான். குளத்தின் அடியாழத்தில், குழந்தை இறந்து கிடக்கிறது. காலில் கட்டிய கல்லுடன்.

அழுதுகொண்டே அங்கிருந்து மலையுச்சிக்குச் செல்லும் ஹெங்கோவ், உச்சியில், தனது தங்கையின் காலணிகள், விளிம்பில் ஒரு பாறையின் மீது இருப்பதைக் காண்கிறான். தனது தங்கையின் பெயரைச் சொல்லிச்சொல்லிக் கதறுகிறான். பெருகிவழியும் கண்ணீரைத் துடைக்கக் கைகள் இரண்டும் அவனிடத்தில் இல்லை. அங்கிருந்து முகாமை நோக்கி அழுதுகொண்டே செல்கிறான் ஹெங்கோவ் என்ற அந்தச் சிறுவன்.

படம் முடிகிறது.

சமீப காலத்தில் என்னைப் பெருமளவில் பாதித்த ஒரு படம் இது. இதனைப் பார்த்துவிட்டு, எனது நெஞ்சில் எழுந்த பாரத்தை என்னால் அகற்றவே முடியவில்லை. அத்தனை சக்திவாய்ந்த ஒரு படம் இது.

இப்படத்தின் இசை, மிக மிக அருமை. மிகவும் சீரியஸான ஒரு பிரச்னையைப் பற்றிப் பேசினாலும், படம் முழுக்க, ‘லைஃப் ஈஸ் ப்யூட்டிஃபுல்’ ஸ்டைலில், நகைச்சுவையோடு கலந்து எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

படத்தில் நடித்துள்ள முக்கியக் கதாபாத்திரங்கள், குழந்தைகளே. மிக மிக உயிர்ப்பான ஒரு நடிப்பை நல்கியுள்ளன இக்குழந்தைகள். குறிப்பாக, ஸாடலைட்டாகவும், ஹெங்கோவாகவும், ஆக்ரினாகவும் நடித்துள்ள குழந்தைகள். இவர்களின் நடிப்பைப் பாராட்ட வார்த்தைகளே இல்லை. அற்புதம் என்றே சொல்லிவிடலாம். ஸாடலைட்டாக நடித்துள்ள சிறுவன், அசப்பில் ஜெஃப் கோல்ட்ப்ளமின் சிறுவயதுத் தோற்றத்தினை நினைவுபடுத்துகிறான்.

இப்படத்தின் முதல் காட்சியை சற்று அவதானித்தால், ராவணன் படத்தின் முதல் காட்சியில் விக்ரம், மலையுச்சியிலிருந்து குதிக்கும் காட்சி, இதிலிருந்து சுடப்பட்டது என்று புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இப்படத்தின் துவக்கத்தின் (சற்றே திருத்தியமைக்கப்பட்ட) அப்பட்டமான காப்பியே ராவணனின் துவக்கம்.

போர், மக்களின் வாழ்க்கையில் நிகழ்த்தும் கொடூரமான மாற்றங்களைச் சரிசெய்ய வழியேதுமில்லை. இப்படிப் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வாழ்வில் கடைசிவரை தொடரும் அவலத்தையும், சோகத்தையும், துக்கத்தையும் அவர்கள் விழுங்கிக்கொண்டு, நடைபிணங்களைப் போல் உலவுவது, எவ்வளவு பெரிய ஒரு சாபக்கேடு ! இப்படத்தில் வரும் சிறுவர்கள் அத்தனை பேரும் இப்படி வாழ்வைத் தொலைத்தவர்கள் தான்.

நினைத்துப் பாருங்கள். . நம்மைச் சுற்றிலும் கண்ணிவெடிகள் புதைந்துள்ளன. அவற்றைத் தோண்டியெடுப்பதில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள் பல குழந்தைகள். அவர்களில் சில பேர், அவ்வப்போது நிகழும் விபத்துக்களால், கை கால் சிதறி, வாழ்வையே இழக்கிறார்கள். இப்படிப்பட்ட ஒரு இடத்தில் நாம் வாழ விரும்புவோமா? ஆனால், இக்குழந்தைகளுக்கோ, அதுதான் வாழ்க்கை. அவர்களைப் பொறுத்த வரையில், கடவுளோ, நம்பிக்கையின் ஒளிக்கீற்றோ, ஆறுதலோ, அரவணைப்போ துளிக்கூட இல்லை. நமது இந்தியாவின் எல்லைப்பகுதிகளில் (குறிப்பாகக் காஷ்மீர்) வாழும் பல குடும்பங்கள் நாசமாவதையும், அக்குழந்தைகள் வன்கலவி செய்யப்பட்டுத் தூக்கி வீசப்படுவதையும் எவ்வளவு முறை படித்திருப்போம்?

மொத்தத்தில், எனது மனதைப் பெருமளவில் பாதித்துவிட்ட ஒரு படம் இது. இந்தப் பாதிப்பு எனது மனதை விட்டு நீங்குவது, இப்போதைக்கு நடக்காது என்று தோன்றுகிறது.

நீங்களும் பாருங்கள். மறக்காமல். நமது வாழ்வில் நாம் தவறவே விடக்கூடாத படங்களில் இது மிக முக்கியமான ஒன்று.

Turtles Can Fly படத்தின் ட்ரெய்லர் இங்கே