Posted December 20, 2010 at 5:31 PM. by Rajesh Da Scorp in Social issues

பெண்ணியம்? கிலோ என்ன விலை ?

ஒரு அருமையான உலகப்பட விமர்சனம் எழுதவேண்டிய நேரத்தில், அதற்குச் சற்றும் சம்மந்தமில்லாத வேறு ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிப் பேச வேண்டியிருக்கிறது. ஆனால், இதுவும் முக்கியம்தான். நேற்று விஜய் டிவியில் நீயா நானா பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம். அதில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட தலைப்பு, ‘பெண்ணியவாதிகள் Vs குடும்பத்தலைவிகள்’ என்பது. இந்த இருசாராரின் பக்க வாதங்களையும் (சேர்த்துப் படித்துவிட வேண்டாம் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்) கவனித்தோம். அதில் எழுந்த கடுப்பில்தான் இந்தப் பதிவு.

பெண்ணியவாதிகள் தரப்பில், முழுமையும் பெண்கள்தான். முதலில், குடும்பத்தலைவிகளிடம், பெண்ணியவாதிகளைப் பற்றிய கருத்து கேட்கப்பட்டது. இதற்குக் குடும்பத்தலைவிகளிடம் இருந்து வந்த பதில்கள் இவைதாம்:

பெண்ணியவாதிகள், இறுக்கமான உடைகளை வேண்டுமென்றே அணிந்துகொண்டு அலைவார்கள்
பெண்ணியவாதிகள் குடிப்பார்கள்.
சமூகத்தின் கவனம் தன்மேல் திரும்பவேண்டும் என்று எண்ணிக்கொண்டு கண்ட செயல்களைச் செய்வார்கள்
பண்பாட்டைச் சீரழிப்பார்கள்
குடும்பப்பெண்களாக இருக்கமாட்டார்கள்
வீட்டுக்கு அடங்காமல், பிடாரிகளாக இருப்பார்கள்.

இதுபோன்ற கருத்துக்களே ‘குடும்பத்தலைவிகளிடம்’ இருந்து வந்தன. இதையடுத்து, பெண்ணியவாதிகளின் பக்கம், அவர்களது தரப்பு நியாயங்களை எடுத்து வைக்கச் சொல்லிக் கேட்கப்பட்டது. இதற்குப் பெண்ணீயவாதிகளிடம் இருந்து வந்த பதில்களாவன:

சமூகத்தில் ஆணாதிக்கம் மேலோங்கியிருப்பதால், அதனை ஒழிக்கவே பெண்ணியவாதிகளின் அவசியம் தேவைப்படுகிறது
பெண்ணுக்கு உரிய சுதந்திரம், நமது நாட்டில் மறுக்கப்படுகிறது. அதனை வெளிக்கொணர, பெண்ணியவாதிகள் தேவை
எத்தனையோ பெண்கள், பலவகையிலும் கொடுமைப்படுத்தப்படுகிறார்கள். அதனை ஒழிக்க, பெண்ணியவாதிகளின் இருப்பு முக்கியம்.

இதனையடுத்து, மேலே குடும்பத்தலைவிகள் சொல்லிய குற்றச்சாட்டுகளுக்குப் பெண்ணியவாதிகளின் தரப்பில் பதில்கள் என்ன என்று கேட்கப்பட, விவாதம் சூடுபிடிக்க ஆரம்பித்தது. குடும்பத்தலைவிகளின் பக்கம், அப்படியே சொர்ணாக்காவை நினைவுபடுத்தும் தோரணையில் ஒரு அம்மணி அமர்ந்திருந்தார். அவர் ஆரம்பித்தார்.

‘பொண்ணுங்கன்னா அடக்க ஒடுக்கமா இருக்கணும். தெர்தா? இப்புடியெல்லாம் திரியக்கூடாது. தெர்தா? இப்புடியெல்லாம் இருந்தா கல்லாணமே நடக்காது. தெர்தா? பொண்ணுங்கன்னா அமைதியாத்தான் இருக்கணும். தெர்தா? என்ன நடந்தாலும் தாங்கிக்கணும். தெர்தா?’

அந்த அம்மணி பேசிய வாக்கியத்தில், நாலைந்து ‘தெர்தா’க்கள் இருந்தன. விட்டால் பாய்ந்து வந்து பெண்ணியவாதிகளின் கூந்தலைப் பிடித்து தரதரவென்று தட்டாமாலை சுற்றிவிடுவார் போல இருந்தது. அரும்பாடுபட்டு அந்த அம்மணியை அடக்கிய கோபி, அந்தக் குடும்பத்தலைவிகள் கும்பலில் இருந்த வேறு சிலரிடம் மைக்கைக் கொடுத்தார்.

வேரு ஒரு அம்மணி ஆங்கிலத்தில் ஆரம்பித்தார். ’Actually… இந்தப் பெண்ணியவாதிகளின் அவசியமே நமக்குத் தேவையில்லைங்க.. பெண்களெல்லாம் இந்தக் காலத்துல எந்தப் பிரச்னையும் இல்லாம, நல்லாத்தான் இருக்காங்க. வாழ்க்கையைப் புரிஞ்சி நடந்துக்குறாங்க. நாங்கெல்லாம் ரொம்பவே சுதந்திரமாத்தான் இருக்கோம். எங்களுக்கு யாராலயும் எந்தப் பிரச்னையும் இல்லையே. அதுனால இவங்க நமக்குத் தேவையில்லைன்னு நான் சொல்றேன்.’

வேறு ஒரு அம்மணி சொன்னதுதான் டாப். ‘பொண்ணுங்கன்னா இழுத்து மூடிக்கிட்டுதான் ட்ரஸ் பண்ணணும். ஸ்லீவ்லெஸ்ஸே கூட ஆபாசம் தான். டிஷர்ட் ஜீன்ஸெல்லாம் போடவே கூடாது. ஸாரி தான் கட்டணும். (பெரிய மனது செய்து) சுடிதார் போடலாம். அவ்வளவுதான். இதுதான் பொண்ணுக்கு அழகு’.

உடனேயே மைக்கைப் பாய்ந்து பிடுங்கிய (நிஜமாகவே பிடுங்கினார்) வேறு ஒரு நாரீமணி, ‘இப்ப எங்களையெல்லாம் பாருங்க. புருஷன் அடிச்சாக்கூட, பொறுமையா, அடக்க ஒடுக்கமா அதையெல்லாம் தாங்கிக்கறோம். எதுக்கு? குடும்பம் நல்லா இருக்கணும்ங்கற ஒரே காரணத்துக்குத்தான். என்ன நடந்தாலும் எங்களோட பொறுமையைப் பார்த்து எல்லாரும் மெச்சிக்குவாங்க. இதுதான் பெண்மையின் இலக்கணம்’ என்று திருவாய் மலர்ந்தருளினார்.

இதன்பின் மறுபடி பெண்ணியவாதிகளின் பக்கம் மைக் கொடுக்கப்பட, வெளுத்து வாங்கிவிட்டனர் பெண்ணியவாதிகள்.

’செக்குமாடு கழுத்தில் கயிறைக் கட்டிவிட்டால், அது ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மட்டும்தான் சுற்றிச்சுற்றி வந்துகொண்டிருக்கும். அப்படி சுற்றும்போதே, நான் சுதந்திரமாகத்தான் இருக்கிறேன்; எனக்கு விடுதலையே தேவையில்லை என்றுதான் அறிக்கை விடும். அதற்காக அது சுதந்திரமாகத்தான் இருக்கிறது என்று அர்த்தமா?’ என்று கேட்டார் ஓவியா என்ற பெண். அதேபோல், அவர், மேலும், ‘இங்க இருக்குற குடும்பத்தலைவிகளெல்லாம் அவங்களைப்பத்தி மட்டும்தான் பேசுறாங்க. இவங்களோட புருஷங்க இவங்களை ஒரு பாமரேனியன் நாய்க்குட்டி மாதிரி வளர்த்துக்கிட்டு வராங்க. தன்னோட வீட்டைவிட்டு வெளியே என்ன நடக்குதுன்னே இவங்களுக்குத் தெரியலை. அப்படியிருக்கும்போது, ‘சுதந்திரம் சுதந்திரம்’னு அறிக்கைவிட்டுக்கிட்டு தான் இருப்பாங்க. முதல்ல இவங்களுக்கு வெளியுலகத்தைப் பத்தித் தெரியணும்’ என்று ஒரே போடாகப் போட்டார்.

மற்றொரு இளைஞி, குடித்துவிட்டு சில கணவர்கள் தங்களது மனைவிகளை அடிப்பது பற்றிப் பேசினார். அப்போது அவர் கேட்ட கேள்வியானது: ‘குடிக்குறது தப்பா சரியா?’ என்பது. இவரே, குடும்பத்தலைவிகள், பெண்ணியவாதிகளைப் பற்றிச் சொல்லும்போது எடுத்து வீசிய, ‘பெண்ணியவாதிகள் குடித்துவிட்டு ஆடுபவர்கள்’ என்ற குற்றச்சாட்டைப் பற்றியும் கேட்டார்.

உடனே வீறுகொண்டு எழுந்த நமது சொர்ணாக்கா, அரட்டை அரங்கத்தில் குட்டியூண்டு குஞ்சு குளுவான்களெல்லாம் மைக் கிடைத்தவுடன் கண்டபடி அறிக்கைகள் விட்டுக்கொண்டே அலறுமே – அதே தொனியில் வீறிட ஆரம்பித்தார்.

’பொம்பிளைங்க குடிக்குறது தப்புதான். தெர்தா? என்ன நீயி புரியாம பேசிக்கினே போற? தெர்தா?’

அதற்கு அந்த இளைஞி, பொறுமையாக, ‘பொம்பளைங்க குடிக்குறது தப்புன்னா, ஆம்பிளைங்க குடிக்குறது ரைட்டா? குடிக்குறதே தப்புன்னு வேணா சொல்லுங்க. அதைவிட்டுட்டு, பொண்ணுங்க குடிக்குறது தப்புன்னு குற்றம் சுமத்தாதீங்க’ என்று சொல்ல, சொர்ணாக்காவுக்கு சாமி வந்துவிட்டது. ஆடிக்கொண்டே, ‘ஓ அப்புடியா? அப்ப நான் வேணா குவார்ட்டர் பீரு வாங்கித்தாரேன். குடிச்சிட்டு ஆடிக்கினே ஊர் ஊராப் போயி சுத்து.. தெர்தா? வர்ரியா இப்ப?’ என்று அலற ஆரம்பித்தார். அவரது கை, தலை, வாய் ஆகிய உறுப்புகள் துடித்த துடிப்பு இருக்கிறதே… கட்டாயம் துள்ளிவந்து அந்தப் பெண்ணை அடித்தே விடுவார் என்று எண்ண ஆரம்பித்தோம்.

இதைத்தொடர்ந்து வரதட்சிணைக் கொடுமை பற்றிய பேச்சு எழுந்தது. மேலே நாம் கண்ட ஆங்கில நாரீமணி, மைக்கைப் பிடுங்கினார். ‘நான் என்னோட அனுபவத்துல சொல்றேன். இப்பல்லாம் யாருமே வரதட்சிணை வாங்குறதில்ல (அடப்பாவி). வரதட்சிணைக் கொடுமையெல்லாம் பொய்’ என்று ஒரு உலகமகா அண்டப்புளுகைத் தயங்காமல் வீசினார். கோபிக்கு சிரிப்பு வந்துவிட்டது. விழுந்துவிழுந்து சிரித்துக்கொண்டே பெண்ணியவாதிகளின் கருத்தைக் கேட்டார். வரதட்சிணைக் கொடுமைகள் பற்றிய தகவல்களை அவர்கள் புட்டுப் புட்டு வைக்க, ஆங்கில நாரீமணி பேசாமல் அமர்ந்துவிட்டார்.

முடிவில், பெண்ணியவாதிகளின் அவசியத்தைப் பற்றியும், அவர்களது விடாமுயற்சிகளையும் பற்றிக் கோபி பேச, விவாதம் முடிவுக்கு வந்தது.

இப்போது எனக்குத் தோன்றிய சில எண்ணங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறேன். இந்த நிகழ்ச்சியில் பேசிய குடும்பத்தலைவிகளைப் பார்த்தபோது சில விஷயங்கள் தெளிவாகப் புலப்பட்டன. 1. இந்த மனைவிமார்கள் எல்லாமே தமிழ் மெகா சீரியல்கள் அதிகமாகப் பார்க்கின்றனர் (ஏனெனில், இவர்கள் பேசிய பல வசனங்கள், அவற்றை ஒத்திருந்தன). 2. இந்தப் பெண்மணிகளெல்லாமே , செலவழிப்பதற்கு அபரிமிதமான பணம் கணவர்களிடமிருந்து கிடைக்கிறது (பொட்டில் அடித்தாற்போல், பாமரேனியன் நாய்க்குட்டி என்று ஓவியா சொன்னது மிகப்பொருத்தம்). 3. தங்கள் வீடுகளுக்கு வெளியே சமுதாயத்தின் கொடுமையால் வாடும் பிற பெண்களைப் பற்றி இவர்களுக்கெல்லாம் எள்ளளவும் கவலையே இல்லை (கொடுமையுறும் பெண்களைப் பற்றிப் பேச்சு வந்தபோது, ஒரு வெள்ளைத்தோல் அம்மணி, ‘அவங்களோட வளர்ப்பு சரியில்லை. அதான் அப்புடியெல்லாம் கஷ்டப்படுறாங்க’ என்று அலட்சியமாக ஒரு அறிக்கை விட்டதைப் பார்க்க முடிந்தது).

நமது நாட்டில், இந்த வருடம் வன்கலவி செய்யப்பட்ட பெண்களின் எண்ணிக்கையெல்லாம் இந்த தத்திகளுக்குத் தெரியுமா? வரதட்சிணைக் கொடுமையால் துன்புறும் – சமயத்தில் இறந்தே போய்விடும் – பெண்களைப் பற்றி இவர்களுக்குத் தெரியுமா? நமது நாட்டில் அசிங்கமான முறையில் ஆண்களால் கையாளப்படும் பாவப்பட்ட பெண்களைப் பற்றி ஒரு மயிரும் தெரியாமல், ‘இதெல்லாம் வளர்ப்பு சரியில்லாதுனால வந்த வினை’ என்று போகிற போக்கில் உளற இவர்களால் எப்படி முடிகிறது? ’அவாளின்’ வளர்ப்புதான் அதற்குக் காரணமா?

அடிமைத்தனத்தின் உச்சத்தில் வைத்து வளர்க்கப்படும் இந்த தத்திகளுக்கெல்லாம் பிற பெண்களைப் பற்றிய கவலைகள் எப்படி இருக்க முடியும்? இந்த மாதிரி முட்டாள்கள் இருக்கும்வரை, நமது சமூகத்துக்குப் பெரியார் போன்றவர்களின் தேவை அவசியமாகவே தேவைப்படுகிறது. ‘பெண் ஏன் அடிமையானாள்?’ புத்தகத்தின் பல பிரதிகளை இவர்களுக்கெல்லாம் விநியோகிக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டேன். இந்தக் குறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சிக்கு, பெரியார் உயிரோடு இருந்து, அவரைப் பிரதம விருந்தினராக மட்டும் அழைத்திருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும் என்று நினைத்துப் பார்த்தேன். தனது கைத்தடியாலேயே இவர்களையெல்லாம் துரத்தித்துரத்தி அடி பின்னியிருப்பார் பெரியார்.

ஒரு ஆணுக்கு உரிய அத்தனை உரிமைகளும் பெண்ணுக்கும் தரப்பட வேண்டும். அதுதான் உண்மையான சமத்துவம். பெண்ணை அடிமைப்படுத்தும் சமூகமுறை அழித்தொழிக்கப்படவேண்டும் என்பது நிதர்சன உண்மை. பண்டைய காலத்தைப் போன்ற அடிமை முறை இப்பொழுது இல்லையென்றாலும், இப்பொழுதும் பெண்கள் பாதுகாப்பில்லாமல்தான் நடமாட வேண்டியிருக்கிறது. மட்டுமல்லாமல், வேலை செய்யும் இடங்களில் தான் எத்தனை அவமானங்கள்; பாலியல் தொந்திரவுகள்? பேருந்தில் செல்கையிலேயே இதெல்லாம் சகஜமாக நடக்கிறதே? காரில் உலாவரும் நாரீமணிகளுக்கு இது எப்படித் தெரியும்?

இதுதான் எனது கருத்து. உங்களது கருத்துக்களையும் எழுதுங்கள். நாளை ஒரு அருமையான உலகப்படத்துடன் சந்திக்கிறேன்.

பி. கு:- இந்த நிகழ்ச்சியில், பெண்ணியவாதிகள் தரப்பில் இருந்து இன்னொருவரும் வாதிட்டார். அவர் பெயர்: கவிஞர் சல்மா.